Ένα δεκατετράχρονο κορίτσι, η Σούζι Σάλμον, γυρνώντας από το σχολείο, το Δεκέμβριο του 1973, πέφτει θύμα αποτρόπαιου βιασμού και στη συνέχεια δολοφονείται. Τώρα το κορίτσι, από το μυστηριώδες, μεταβατικό εκείνο στάδιο μεταξύ γης και ουρανού πια, παρακολουθεί καθημερινά την οικογένειά της, που προσπαθεί μάταια να συμβιβαστεί με την απώλεια, αλλά και τους φίλους και τους γνωστούς της, διαπιστώνοντας τις επιπτώσεις που είχε η δολοφονία της σε κάθε έναν ξεχωριστά. Όταν καλείται να επιλέξει μεταξύ της επιθυμίας να εκδικηθεί το δολοφόνο της και του να δει την οικογένειά της να προχωρά το δίλημμα είναι τεράστιο…

Ανανεώσεις:
* 16/03/10: The Lovely Bones - preview (preview by Maiya)
* 16/03/10: The Lovely Bones - Cast & Crew info added! (info)
* 02/03/10: The Lovely Bones - trailer added! (trailer)
* 02/03/10: The Lovely Bones - photos added! (photos)


Crew | Cast
Ο βραβευμένος με Όσκαρ Peter Jackson σκηνοθετεί μια ανθρώπινη ταινία που βασίζεται στο ομώνυμο best seller της Alice Sebold και αφηγείται ένα απεχθές έγκλημα και τον πόνο που αυτό προκαλεί συνθέτοντας μια πραγματικά φωτεινή ιστορία, αποτελώντας ένα εκδοτικό φαινόμενο στην Αμερική. Πωλήσεις άνευ προηγουμένου κι αποδοχή από κοινό και κριτικούς χαρακτήρισαν το μυθιστόρημα της Alice Sebold που κυκλοφόρησε το 2002. Ο σκηνοθέτης σχολιάζοντας το βιβλίο ανέφερε ότι το συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι από εκείνα τα μοναδικά βιβλία, στα οποία δεν ξέρεις τι να περιμένεις. Είναι μια σκληρή, συναρπαστική, συναισθηματική και συγκινητική ιστορία την οποία βρήκε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Στην πρώτη του ανάγνωση, το μυθιστόρημα αφορά στο μεγαλύτερο φόβο κάθε γονιού, την απώλεια ενός παιδιού. Τελικά όμως καταλήγει σε μια ιστορία για τη μεγάλη, επουλωτική δύναμη της αγάπης κι αυτό πιστεύει ο Jackson είναι το συστατικό που κάνει το βιβλίο αξιολάτρευτο. Την ίδια εκτίμηση για το βιβλίο είχε και ο Steven Spielberg γι αυτό κι αποφάσισε να εμπλακεί στην παραγωγή της ταινίας, υποστηρίζοντας θερμά το όλο εγχείρημα και δίνοντας ιδέες τόσο για το σενάριο όσο και για το σύνολο της ταινίας.

Η μεγαλύτερη όμως πρόκληση όλων ήταν η κινηματογραφική απεικόνιση του μεταβατικού σταδίου μεταξύ Γης και Ουρανού. Ο σκηνοθέτης επέλεξε να συνεργαστεί και πάλι με πολλούς από τους συνεργάτες που είχε εμπιστευτεί και στην τριλογία του Lord of the Rings. Έτσι προέκυψε ένας σουρεαλιστικός κόσμος που μεταμορφώνεται με βάση τα συναισθήματα λύπης ή χαράς της πρωταγωνίστριας, τους κόσμους στους οποίους μεταβαίνει και τα τοπία που απεικονίζονται με έναν ξεχωριστά παραμυθένιο τρόπο. Σε αυτή την προσπάθεια μεγάλο ρόλο παίζει και η μουσική η οποία γράφτηκε από τον Brian Eno των Roxy Music.

Το πρωταγωνιστικό cast διαλέχτηκε με προσοχή και αποτελείται από τον υποψήφιο για Όσκαρ Mark Wahlberg, τις βραβευμένες με Όσκαρ γυναικάρες Rachel Weisz και Susan Sarandon, τον κακόοοο Stanley Tucci και εκείνο το σπαστικό μαλακ****νο του Atonement, την υποψήφια για Όσκαρ Saoirse Ronan σε έναν τελείως διαφορετικό ρόλο.

Πρώτη Ματιά:
Για μένα τουλάχιστον ο Peter Jackson ότι κι αν κάνει θα καταφέρνει πάντα να συνδυάζει την εντελώς φανταστική σκηνοθεσία με ένα κάποιο δάκρυ στο μάτι ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Ε, ναι λοιπόν το κατάφερε ακόμα μια φορά και σε αυτή την ταινία. Πιο minimal απ'ότι τον είχαμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια αλλά σίγουρα το ίδιο πετυχημένο ως προς το τελικό αποτέλεσμα. Εκεί που νόμιζα ότι θα δω ένα καράβι κλάψες και μελαγχολίες βασιζόμενη στην αρχική περίληψη της ταινίας διαπίστωσα ότι έκανα τραγικό λάθος. Ήταν πολύ πετυχημένη η μεταφορά μιας φαινομενικά δακρύβρεχτης προσωπικής και οικογενειακής τραγωδίας σε ένα κλίμα εφιάλτη και ονείρου, επίγειας και μεταθανάτιας ζωής. Η λατρεμένη μου Rachel Weisz φάνηκε να "απουσιάζει" λίγο ερμηνευτικά προς μεγάλη μου έκπληξη (!!) ενώ αντίθετα η μικρή Saoirse Ronan που μου'χε κάτσει στο λαιμό στο Atonement έδωσε πραγματικά τον καλύτερό της εαυτό. Και φυσικά ο Mark Wahlberg με την Susan Sarandon ήρθαν και έφυγαν αφήνοντας πίσω τους συντρίμμια με την θετική έννοια. Αυτός όμως που βάζω στοίχημα θα σας εντυπωσιάσει είναι ο Stanley Tucci που η ερμηνεία του ιδίως σε πολύ συγκεκριμένες σκηνές μου σήκωσε την τρίχα κάγκελο. Γενικά η ταινία αποτέλεσε ένα εξαιρετικά δεμένο και καλοδουλεμένο σύνολο χωρίς να "ξεχειλώνει" τα δρώμενα αλλά και χωρίς να αφήνει ακάλυπτη την φαντασία και την συγκίνηση με το τέλος να έρχεται και να κολλάει σαν το κερασάκι στην τούρτα. Θα σας παροτρύνω να το δείτε άμεσα και ξεμέθυστοι έτσι? :P