Πρώτη Ματιά:
Εάν κάποιος από εσάς δεν έχει ξαναζήσει την εμπειρία προβολής 3-D ταινίας σε κινηματογράφο τότε δηλώνω απερίφραστα ότι το Avatar είναι η πλέον ιδανικότερη επιλογή για να εγκαινιάσετε την πρώτη σας φορά. Ο Cameron εμφανώς έδωσε τα καλύτερά του για τα εφέ και την οπτική, γενικότερα, παρουσίαση της ταινίας αφήνοντας - όπως ΔΕΝ ήταν αναμενόμενο- το σενάριο σε ένα μοτίβο που έχει δοκιμαστεί πάμπολλες φορές στα κινηματογραφικά δρώμενα, άλλες φορές έχοντας πετύχει και άλλες όχι. Στην παρούσα κατάσταση όμως ομολογώ ότι παρά το προβλέψιμο του όλου story line από την αρχή μέχρι το τέλος, ήταν πανέμορφα δοσμένο και πόσο μάλλον όταν συνοδεύτηκε από τόσο εντυπωσιακές εικόνες και special effects. Ήταν ξεκάθαρο στο που ακριβώς έπεσε το βάρος και σίγουρα δεν ήταν η πλοκή. Επιτεύχθηκε το συνήθως δύσκολο εγχείρημα να μεταφερθούν συναισθήματα μέσω της εικόνας και όχι μέσω των διαλόγων. Εντυπωσιακά χρώματα, πλάσματα και τοπία και μια αναπαράσταση της Μανούλας Φύσης λίγο πιο εξωγήινης από αυτή που μας έχουν συνηθίσει χωρίς όμως να ξενίζει ή να ξενερώνει. Σίγουρα το "παιδάκι" που κρύβεται μέσα σε κάποιους θα ζητωκραυγάσει πάρα πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ταινίας. Τονίζω ότι το κλισέ για πολλούς γεγονός των "ιθαγενών που θέλουν να διαφυλάξουν το οικοσύστημα στο οποίο ζουν από τους κακούς" είναι χιλιοειπωμένο αλλά μόνο η διαφορετικότητα με την οποία παρουσιάστηκε αξίζει πολλά μπράβο. Δεν θα σχολιάσω ερμηνείες ηθοποιών γιατί δυστυχώς ή ευτυχώς κατά τη γνώμη μου επισκιάστηκαν από το σύνολο. Και φυσικά επουδενί λόγου μην τολμήσετε να την δείτε χωρίς τα 3-D specs βάση των οποίων φτιάχτηκε εξαρχής γιατί θα χάσετε πολύ μαγεία, ότι κι αν συνεπάγεται στις σκέψεις μας αυτό.


Καθώς περπατούσα στα εξωτικά μονοπάτια του Tamriel...ερ..της Pandora, βγήκα σε μια κοιλάδα αντικρύζοντας ιπτάμενα βραχώδη όρη που μου έφεραν αμυδρές αναμνήσεις από τότε που γήτευα chocobos στη φάρμα μου. Όμως το όνειρό μου διέκοψαν κακοί καμπόηδες που με την απληστία τους για γη και χρήμα και με μέσο τα καταστροφικά τους όπλα καταπατούν (ακόμα) μια μαμά φύση, ιερούς θεσμούς και μαγικές ενώσεις, εκδιώχνοντας τους φαντασμένους φίλους μου ερυθρόδερμους που με τα ποταπά τους βέλη και σύμμαχο τον ίδιο το βιότοπο προσπαθούν να αμυνθούν, σε μια ιστορία βεβαίως στυλιζαρισμένη, μυθολογιικά μεταμφιεσμένη. Τυποποιημένη η εξέλιξή της και των σχέσεων των χαρακτήρων, όπως και ο ξεχωριστός ρόλος που θα παίξουν ή η αίσια ή τραγική τους κατάληξη, μία σίγουρη συνταγή έπους που έχουμε δει ξανά και ξανά! Όχι όμως έτσι! Σημασία δε δίνουμε σε όλα αυτά γιατί εδώ έχουμε έναν καινούριο κόσμο να παίρνει σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια μας! Άλλωστε ο Cameron δημιουργός κόσμων είναι, εκεί πρωτοτύπησε και μαστόρεψε και όχι σε προσωπικό επίπεδο. Ακόμα περισσότερο στο Avatar, το sci-fi στοιχείο χάνεται μπροστά στο ξετύλιγμα της ζούγκλας των Na'Vi, αφού δανείζεται στοιχεία από όλες τις κουλτούρες με μια υπέροχη μίξη, ζωντανά χρώματα, απίστευτο animation, κάθε λογής πλάσματα, μια μαεστρική εισαγωγή σε έναν εντελώς επικό RPG κόσμο... Το κάθε πλάνο μέσα από το οποίο εμείς, μαζί με τον Jake και το Avatar του, γνωρίζουμε αυτή την πλάση βρίθει από συναίσθημα. Το Avatar έχει συγκίνηση και ψυχή, είναι τόσο γεμάτο από μαγεία που, παρ' ότι απλό, γραφικό και ξεκάθαρο στην ιστορία του, μεταφέρει έννοια και λύπη, κάτι περισσότερο από απλά οικολογική θα έλεγα, για το καταπάτημα αυτής της γης!

Η εμπειρία του 3D είναι μοναδική και, αν και επιφυλακτικός ως προς τη κινηματογραφική χρήση της, στη συγκεκριμένη περίπτωση μοιάζει σα να εφαρμόζεται κατάλληλα ακριβώς για το λόγο που δημιουργήθηκε. Το Avatar με τη βοήθεια και αυτής της οπτικής καθιερώνεται για μένα στην ίδια βαθμίδα επανασύστασης του όρου υπερπαραγωγή 'για όλους' με τον Spielberg του Jurassic Park, σαν ένας αντίστοιχος καινούριος κόσμος που ανοίγεται μπροστά στα μάτια σου και σου θυμίζει τι σημαίνει κινηματογραφική μαγεία... Τι κι αν οι Na'Vi με τις συνήθειες και τα έθιμά τους θα μπορούσαν να είναι κάποιος αρχαίος λατινοαμερικάνικος λαός, τι κι αν μεταφέρθηκα από το Apocalypto και το exploration αγαπημένων settings που σχεδόν μόνο σε games έχουμε απολαύσει, σε περιοχές και πλάσματα ανατολίτικης μυθολογίας και χώσε λίγο κι από Gaia, ιερά δέντρα και ροή ενέργειας μπροστά σε μια επικείμενη οργανική-τεχνολογική κόντρα (I mean, seriously, it's like Final Fantasy made by Bethesda :P)... Το πετυχημένο live-action μείγμα το πρόλαβε ο James και ενώ αντιλαμβανόμαστε ότι δε θα ξεφύγει από τις εμπορικές γραμμές των μαζών - πραγματικά δηλαδή, άντε να είδα δύο στάλες αίμα στην τόση βία - δεν αμφισβητώ ότι αυτό που καπαρώνει δεν είναι κάτι λιγότερο από ένα σταθμό στην κινηματογραφική ιστορία που θα θέσει καινούριες βάσεις για το μέλλον, αλλά και με τη βοήθεια των οπτικών εφφέ, μεγάλο μέρος των οποίων ο ίδιος δοκίμασε πρώτος, έναν σταθμό φαντασίας! Αλλά αφήστε τα τεχνάσματα και τις τυπικούρες στην άκρη, απολαύστε το ταξίδι... κι αν είστε μάγκας να σας δω να μένετε ασυγκίνητος...
Δύο παρακλήσεις μόνο: κύριε Cameron, όχι ταινία μετά από 12 χρόνια πάλι και αν μη τι άλλο, μην αφήσετε (και) αυτόν τον κόσμο στην τύχη του, θα είναι κρίμα. Απλώνεται τόσο εύφορο έδαφος...